Dla wytrwałych: portfolio Vininovy

Wczoraj w Hotelu La Regina odbyła się degustacja win z portfolio 2014/2015 Vininovy. 
Dużo się działo! Gwiazdkami oznaczyliśmy nasze polecane butelki.

Francja:

Chateau de Porters Les 15 Barons Graves AOC - przyjemne, z niewielką kwasowością, w nosie sporo aromatów drzewno-liściastych (66 zł).

Domaines Barons de Rothschild (Lafite) Legende Medoc AOC - ładnie ułożone, choć z ustach nieco skąpe, czujemy nuty ziemisto-mięsne (89 zł).

*** Domaines Barons de Rothschild (Lafite) Legende Pauillac AOC - bardzo dobre, z nutami ziemistymi, dobrze zarysowanymi taninami, eleganckie (139 zł).

Domaines Barons de Rothschild (Lafite) Blason d'Aussieres Corbieres AOC - typowy dla Langwedocji kupaż z wyraźną dominantą Syrah, dużo owocowości, słodyczy, ale też i tanin (68 zł).

Włochy:

Tenuta Carretta Barbera d'Alba DOC - lekko perfumowane, karmelowe, ale za to intensywne taniny (58 zł).

Tenuta Carretta "Bric Quercia" Barbera d'Alba DOC - w nosie uderza alkohol, w smaku jest nieco lżejsze, choć całość nie zachwyca (87 zł).

Tenuta Carretta Nebiolo d'Alba DOC - trochę mało ciała, ale wyraźnie czujemy potęgę garbników nebiolo, podejrzewamy że idealne do gulaszu (71 zł).

*** Tenuta Carretta "Garassino" Barbaresco DOCG - pełne, eleganckie, z nutami skóry, dymu (104 zł) 

Langmeil - historia zamknięta w butelce

Jak smakuje wino pochodzące z krzewów, mających ponad 170 lat?
Wczorajszy wieczór spędziliśmy w KruliQu, wzięliśmy udział w klimatycznej degustacji win z winnicy Langmeil z Australii i już wiemy jak może smakować takie wino.

Spotkanie - wspólnie z całą ekipą - poprowadziła Emma Shaw - Global Sales Manager winnicy Langmeil. Pokazy kilku filmów, interesujące historie, kreatywne tłumaczenie Janusza Szaniawskiego, duża dawka dobrego humoru i wina podawane ze smakowitymi dodatkami to przepis na udany sobotni wieczór!

Emma dzięki swojej otwartości, dużemu doświadczeniu, z pasją przekazywała historię winnicy Langmeil, która leży w południowej Australii, na terenie Barossa Valley i jest bardzo ciekawa. Została założona w 1842 r. przez uciekinierów ze Śląska, którzy różnymi drogami udali się na emigrację z powodów religijnych prześladowań. W dużym skrócie: dość szybko postanowili zasadzić tam krzewy Shiraz, które owocują nieprzerwanie do dzisiaj. Ciekawostką jest, że Australia dzięki restrykcyjnej polityce celnej uniknęła epidemii filoksery. W międzyczasie kilka razy nad winiarnią zbierały się ciemne chmury. W latach 30-tych XX w. winnica skupiała się na produkowaniu win wzmacnianych, zaś w latach 80-tych została porzucona - były to czasy, w jakich z powodu nadprodukcji win rząd australijski zaczął płacić winiarzom za sprzedaż ziemi i rezygnację z uprawy winorośli. Na szczęście w 1996 r. trzy rodziny ponownie przejęły winnicę z myślą o ponownym uruchomieniu produkcji. Ciężka praca, lata zmian i odpowiedzialny biznes oparty o zasady honoru i zaufania doprowadził ich do wielkiego sukcesu. 

Historii i pytań o daleki kontynent było wiele. Emma opowiadała też o dramatach roku 2009, o pożarach, rodzinach z winiarskimi tradycjami, które straciły życie, cały dorobek i w końcu o obawach, że winogrona zostaną skażone dymem.

Przekrój win był zaskakujący, jedne absolutnie trafiły do serca inne zasługują na mniejszą uwagę. Na pewno, każdy znalazł coś dla siebie! 

Eden Valley Chardonnay - o błyszczącym, złotym kolorze, aromacie dojrzałych jabłek, z lekką nutą cebulową, bardzo świeże, niebeczkowane, z dobrze zaznaczoną kwasowością.  

Winobranie 2014

Wczoraj rozpoczęło się święto wina w Zielonej Górze - Winobranie 2014.

Jako, że to nasze rodzinne strony imprezę znamy od lat i niestety musimy stwierdzić że pomimo jej nazwy niewiele się zmienia jeśli chodzi o rolę winorośli i win w całym przedsięwzięciu: kilku winiarzy zginęło w tłumie a Kadarka o zgrozo wiodła prym!

Poprzepychaliśmy się łokciami, dotarliśmy na szczyt imprezy winiarskiej wokół Ratusza i udało nam się spróbować kilka polskich propozycji (nie wszystkie wina dostępne są jeszcze w regularnej sprzedaży). Wrażenia mamy mieszane, jedną winnicę udało nam się "wkurzyć" pytaniem o zasoby hektarowe i możliwości roczne, w innej nie mogliśmy namówić prowadzących do degustacji choćby kieliszka przed kupnem całej butelki. Trafiliśmy jednak na ciekawe stoiska, przy jednym wygospodarowali nam nawet krzesełka na zapleczu - Winnica Sanit Vincent, a w innej młody dziedzic z Winnicy Jakubów poświęcił nam naprawdę dużo czasu na opowieści o swoich winnych "owocach". 

Dobre bo polskie?! 44 Winnice w Wejman Wine Barze

Wczoraj Robert wziął udział w degustacji (w jednej z jego ulubionych warszawskich miejscówek) w Wejman Wine Barze, gdzie gościły rodzime winna z 44 Winnic Dziedzic. 

Degustacji przewodziła sama właścicielka winnicy - pani Monika Dziedzic. Trzeba przyznać, że spotkanie wypadło bardzo ciekawie, bo nie tylko opowiedziała ona o degustowanych winach, ale i przybliżyła historię powstania winnicy, prawdziwe realia prowadzenia takiego biznesu w Polsce i zmagania z "cudowną" polską biurokracją.

44 Winnice Dziedzic znajduje się na Podkarpaciu, w miejscowości o wdzięcznej nazwie Straszydle. Na 1300 drzewkach uprawiane są hybrydowe odmiany Bianca, Aurora, Sibera, Muscat, Hibernal, Seyval Blanc (szczepy białe) oraz Rondo, Regent i Leon Milot (szczepy czerwone).

Udało się zdegustować dwie butelki:

- Sey Sey - to wino powstałe w 100% z Seyvala; w smaku atakuje kwasowością, której nie powstydziłby się rasowy riesling. W nosie dość zwiewne aromaty limonki z odrobiną jabłka. Lekkie, chrupkie, orzeźwiające - w sam raz na babie lato, cena 59 zł.

- Sukcesja - to kupaż winogron Bianca, Sibera i Muscat; w smaku kwasowość zniwelowana jest przez cukier resztkowy. W nosie aromaty chleba, drożdży i przeleżanych na słońcu jabłek. Wino poważne, nie wstydzące się swojego charakteru, cena 69 zł.

Jako ciekawostkę - na koniec - spróbowaliśmy Neo barrique z Winnicy Witanowice, a więc 100% regenta, który dojrzewał we francuskiej beczce. Z tego połączenia powstało wino o aromatach dymu i kiszonej kapusty. Interesujące, ale chyba trochę za zielone i z delikatną warzywną nutą, która mimo że dla polskich czerwonych win jest dość typowa, to tu psuła ogólny odbiór.

Jeśli poszukujecie dobrych polskich win, to możecie spróbować je w Wejman Wine Barze, gdzie wina z 44 Winnic Dziedzic są dostępne na kieliszki. 

Casa Silva w Wejman Wine Barze - relacja

Wielkim fanem win z Chile nie jestem. Wydają się w większości do siebie podobne, epatują łatwą i przyjemną owocowością, ale co najważniejsze brakuje w nich jakiegoś drugiego dna. Dlatego głównym powodem, dla którego wybrałem się na wczorajszą degustację win z winnicy Casa Silva, była chęć poznania nowego miejsca na winiarskiej mapie Warszawy - Wejman Wine Bar.

Casa Silva to winnica leżąca w Colchagua Valley - drugim obok Maipo Valley najbardziej znanym regionie winiarskim Chile. Jak opowiadał nam prowadzący degustację Benoit Grima, rodzina Silva wywodzi się z Saint-Emilion w Bordeaux, a do Chile przeniosła się pod koniec XIX w. Stała się dzięki temu pierwszym zagranicznym rodem, który założył winnice w Dolinie Colchagua. Obecnie familijny biznes prowadzi czwarte i piąte pokolenie winiarzy. Przyświeca im idea - połączyć "power" win z Nowego Świata z elegancją Europy. Dodatkowo przykładają dużą wagę do terroir: posiadają pięć stanowisk w różnych częściach Doliny, tak, aby do każdego szczepu dobrać najlepsze dla niego warunki.

Szampan 007 - Bollinger - degustacja

Jaki trunek przychodzi Wam na myśl, kiedy w grę wchodzi niezłomny James Bond?
Czy przypadkiem nie martini - wstrząśnięte, niezmieszane?

Na wczorajszej prezentacji, na którą zostaliśmy zaproszeni przez Winkolekcję, producent szampanów Bollinger przekonywał, że to właśnie ich marka powinna być bardziej kojarzona z serią filmów o agencie 007 niż włoski wermut. Trzeba przyznać, że mają co do tego mocne podstawy: zaznaczono, że od "Żyj i pozwól umrzeć" z 1973r. pojawia się ona w każdej kolejnej produkcji. Dodatkową ciekawostką jest, że za ten product-placement Bollinger nie musi płacić, a wszystko dzięki gentlemańskiemu porozumieniu z lat 70-tych. 

Szybki wywiad wśród naszych znajomych potwierdził, że niewielu kojarzy Bonda z kieliszkiem szampana w ręku. A szkoda, bo jak się okazuje Bollinger ma sporo do zaoferowania i pewnie samemu producentowi najbardziej zależy na tym, by i w kinowym przekazie udowodnić jego wyjątkowe cechy.

Bollinger jest jednym z ostatnich domów szampańskich, który nadal pozostaje w rodzinnych rękach. Mimo że odpowiada za mniej niż 1% światowej produkcji tego rodzaju win, to od dziesiątek lat wiedzie prym wśród szamanów na królewskim dworze w Wielkiej Brytanii. 
Jego cena rzeczywiście jest królewska, ale w życiu zdarzają się i takie chwile, kiedy właściwy czas, właściwe miejsce i ludzie wymagają właściwej oprawy, a wtedy szampan może być doskonałym dopełnieniem. Podobno sama Madame Bollinger zapytana o to, w jakich sytuacjach sięga po szampana stwierdziła: „Piję szampana, gdy jestem radosna i gdy mi smutno. Czasem wypiję w samotności. Uważam to za obowiązek, gdy jestem w towarzystwie. Zabawiam się nim gdy nie mam apetytu i piję go gdy jestem głodna. Poza tym nie dotykam go nigdy, chyba że chce mi się pić...”

Italy - One Big Vineyard - relacja

W czwartek wpadliśmy na degustację win włoskich w ramach Italy - One Big Vineyard. Pojawić mogliśmy się jedynie na części ogólnodostępnej, stąd części win nie udało się spróbować.

Degustacja była zdominowana przez dwa regiony znane z produkcji białych win - Soave i Lugana. O ile pierwszy z nich jest apelacją znaną i w Polsce dość dobrze reprezentowaną, o tyle w przypadku drugiej mamy braki.

Lugana DOC to maleńki region leżący na południowym brzegu Jeziora Garda, na pograniczu Lombardii i Veneto. Obejmuje pięć gmin: Sirimione, Pozzolengo, Derenzano, Paschiera i Lonato. Dominujący szczep winorośli to trebbiano, przez producentów zwane "turbiana" (od Trebbiano di Lugana). Wina tam produkowane są świeże i rześkie, o aromatach owocowych, kwiatowych i orzechowych.

Najlepiej zaprezentowały się:
- La Rifra - świeże, nieprzesadnie owocowe z gorzkim finiszem;
- Ca` dei Frati - w charakterystycznej pękatej butelce (którą producenci ponoć chcą uczynić znakiem firmowym Lugany), w smaku półsłodkie, bardzo radosne i żywe.

Jeśli chodzi o Soave, to zdecydowanym faworytem jest dla nas Vigna Vecia od La Albare. Wino wyprodukowane w 100% z garganegi. Pełna owoców cytrusowych, z domieszką nut orzechowych. Mimo dojrzałego rocznika (2008 r.) dalej posiada dużo ciała i życia.

Wina czerwone nas rozczarowały. Patrząc na samą rozpiskę wydawało się, że będzie można spróbować przynajmniej kilku ciekawych pozycji, ale w rzeczywistości naszą baczniejszą uwagę zwróciły jedynie:
- Merlot DOC Piave od Cascon Italo Storia - w nosie porzeczki, trochę aromatów warzywnych, w ustach dość powściągliwe z fajnie zarysowanymi taninami;
- Cigno Moro Negroamao IGT - bardzo owocowe, sporo smażonych owoców, trochę nafty, ale w smaku zaskakująco dobra kwasowość.

Zabrakło nam czasu (i zapasu butelek), aby głębiej wejść w świat białej północy Włoch, ale nawet ta część, którą udało nam się spróbować, zaciekawiła. Mamy nadzieję, że nasi importerzy doszli do podobnych wniosków i niedługo będziemy mieli jej reprezentację na sklepowych półkach.

Warto zainteresować się Langwedocją

Do wczoraj Langwedocja i Roussillon były dla nas białymi plamami w naszym świecie win. Na szczęście po degustacji zorganizowanej przez Winicjatywę jest już inaczej.

Marta nie mogła razem ze mną wziąć w nim udziału, dlatego poniższy tekst jest spostrzeżeniami mojej pary oczu i wrażeniami jednych ust :).

Na degustacji promowało się 21 winnic. Udało mi się spróbować może z 1/3 z tych zasobów. Prawdziwym gwoździem programu były dwa seminaria prowadzone przez Wojtka Bońkowskiego. Podczas pierwszego przybliżył nam typowe dla Langwedocji odmiany winorośli, a w drugim porównał terroir poszczególnych apelacji. Łącznie w panelach spróbowałem 28 win, które doskonale przybliżyły charakter Langwedocji i dały solidne teoretyczne podstawy wiedzy o tym regionie.

Im dłużej słucham Wojtka, tym mocniej utwierdzam się w przekonaniu, że potrafiłby zainteresować opowieściami nawet o "zaletach" win El Sol, czy Sophia. Nie zabrakło ciekawych porównań win do uścisku ręki Juranda ze Spychowa czy określeń szczepu carignan jako Andrzeja Leppera francuskiego winiarstwa :). 

Po tych kilku godzinach z pełnym przekonaniem mogę stwierdzić, że południowy-zachód Francji to interesujący winiarski region, z winami o różnorodnej budowie i gatunku. Mamy tam wina proste, owocowe, lekkie, a z drugiej strony potężne, mocarne, beczkowe butelki z potencjałem starzenia się nie odbiegającym od topowych Bordeaux. Biorąc pod uwagę, że jest to największy winiarski region Francji, produkujący więcej wina niż choćby całe Chile, śmiało mogę stwierdzić, że każdy znajdzie tam coś dla siebie.

Herdade de Calada w Winnicach Południa

W czwartek z Winnicami Południa wybraliśmy się w podróż na południe Portugalii do regionu Alentejo. Ta równinna kraina charakteryzuje się upalnym klimatem, a to znowu wpływa na winogrona, które mają niezwykłe szanse na dojrzewanie w komfortowych warunkach. Dzięki temu owoce są silnie skoncentrowane, pełne cukru i dają wina bogate w owocową świeżość z wysoką zawartością alkoholu.

Chilean Wine Tour - relacja z degustacji

Wczoraj mieliśmy okazję wziąć udział w degustacji win chilijskich - Chilean Wine Tour 2014. To była pierwsza poważniejsza okazja zapoznania się z winami tego kraju. Do tej pory na palcach jednej ręki moglibyśmy wymienić próbowane stamtąd pozycje. Po tym wieczorze sytuacja ta diametralnie się zmieniła.

Wina z Chile zdecydowanie zasługują na uwagę. Większość przez nas próbowanych butelek była lekka, rześka, mocno owocowa, z bogatym bukietem zapachów. Nawet wina kategorii reserva, czy gran reserva ujmowały swoją lekkością. Wśród szczepów dominowała oczywiście wizytówka Chile - Carmenere. Nie zabrakło też ciekawych Syrah, Cabernetów, Merlotów czy Pinot Noir. Z białych elegancko chłodziły głównie Sauvignon Blanc i Chardonnay.

Win było zbyt wiele, by spróbować choć po jednej z każdych winnic. Dla nas, nieobeznanych z Chile, było tym większe wyzwanie, aby wyłowić wśród nich perełki. Oto te które udało się nam znaleźć...

Zlot Blogosfery - relacja i odczucia

Jak wybrać dobre Prosecco, czy Soave? Z jakim winem podawać aromatyczną rybę, czy ser Coulommiers de Caractere? Jak odróżnić beczkę amerykańską od francuskiej? Na te i wiele innych pytań uzyskaliśmy odpowiedzi, na pierwszym zlocie blogosfery winiarskiej zorganizowanej przez Winicjatywę.
Musimy przyznać, że to wielka przyjemność spotkać ludzi, dla których wino nie jest jedynie nadużywanym dziś słowem "pasja" ale jest życiem i sztuką, tworzoną ich zmysłami. 

Duże uznanie dla organizatorów za perfekcyjne przygotowanie tego dnia, zaproszenie znakomitych gości i wybór doskonałych win. Z powodu innych obowiązków nam udało się wziąć udział tylko w drugiej połowie spotkania, ale za to w niezwykle interesującej i inspirującej.

Długo można by opowiadać o winach, które spróbowaliśmy, o smakowitych daniach które skosztowaliśmy.

Przekonaliśmy się również, że wino ma tyle żyć ile zmysłów każdy z nas potrafi włożyć w jego czucie. Kiedy o winie opowiada osoba, mająca muzyczne w tym np. jazzowe upodobania, to wówczas wino w kieliszku gra na pięciolini, na jego nutach; kiedy to robi sommelier wino staje się układanką smaków, każdy kolejny to połączenie, które tworzy całość.
Trudno opowiedzieć o wszystkich tych ciekawych doznaniach, są one też subiektywne, stąd skupmy się na najciekawszej pewnie dla Was części - czyli degustacji win włoskich prowadzonej przez Wojciecha Bońkowskiego. Jej atutem były nie tylko wspaniałe wina, ale sama osoba prowadzącego, którego kwieciste i pełne metafor komentarze stanowiły wspaniałe tło tej opowieści. Dla nas Wojtek to WINOPISARZ, no bo jak inaczej określić jego porównania: " Pies po totalnym historycznym rozkładzie, genetyczny schyłek z którym nic nie da się już zrobić"!

Ogółem spróbowaliśmy 12 win. Każde z nich miało własną historię i własne atuty. Chcielibyśmy zwrócić uwagę na kilka z nich.

Czwartkowy wieczór w Winnicach Południa

Dziś mieliśmy przyjemność wziąć udział w degustacji hiszpańskich win z małej winnicy Bodega Pardo Tolosa, w naszej ulubionej winiarni Winnice Południa. Załączamy Wam kilka zdjęć, niech będą przedsmakiem naszej jutrzejszej relacji z tego miłego wieczoru. Jutro recenzja degustowanych win i niespodzianka dla czytelników.